15 06 90 66 9821
info@premiergroup.ir

مقالات آموزشی

مقالات آموزشی پریمیر
گونه های قهوه
12 دسامبر 2017

مقدمه ای بر گونه های قهوه – بخش چهارم

گونه های قهوه – بخش چهارم

در سری مقالات مقدمه ای بر گونه های قهوه به معرفی اچمالی ورایتی ها یا گونه های رایج قهوه عربیکا می پردازیم. در نوشتار قبلی چند گونه مطرح دیگر عربیکا را معرفی کردیم. در این مقاله که بخش آخر از سلسله نوشتارهای مقدمه ای بر گونه های قهوه است با معرفی گونه ای دیگر از گونه های محبوب این گیاه جادویی این مقالات را به پایان می بریم. اما در مقالات آتی همچنان به معرفی گونه های خاص و با کیفیت قهوه عربیکا خواهیم پرداخت.

کاتیمور

گونه کاتیمور حاصل پیوند گونه تیمور که گونه ای مقاوم در برابر آفت پوسیدگی است و گونه کاتورا می باشد. این گونه در پرتقال شکل گرفته و به عنوان گونه ای با بلوغ سریع و باردهی بالا مطرح است. اما از طرف دیگر رشد کاتیمور احتیاج به کودهای خاص و سایه مناسب است. مشکل اصلی این گونه در ارتفاعات بالا عیان می شود و تفاوت بارزی در کیفیت فنجان این گونه با گونه های دیگر قهوه های تجاری ایجاد می کند. در این شرایط کاتیمور اسیدیتی بسیار ترش همراه با طعم های شور و نا مطلوب از خود بروز می دهد. این خصوصیات طعمی احتمالا به علت خویشاوندی این گونه با ربوستا پدید آمده است اما باید در نظر گرفت که کاتیمور بیشتر به خاطر مقاومت در برابر آفات و باردهی بالا مورد استفاده قرار می گیرد تا به خاطر کیفیت.

پاناما گشا

نتیجه گیری

تعداد زیادی گونه حاصل از پیوند، ترکیب و جهش ژنتیکی وجود دارند. ما در این مقاله به برخی از گونه های مطرح و شناخته شده اشاره کردیم و سعی کردیم گونه های مطرح شده یا از لحاظ کیفیت طعمی یا از لحاظ باردهی و دیگر عوامل شاخص باشد.

به طور سنتی کشاورزان گونه های زراعی خود را بر اساس مقاومت در برابر آفات و باردهی بالا انتخاب می کردند و کمتر به کیفیت طعمی فنجان قهوه نهایی اهمیت می دادند. به همین علت هم هست که اکثرا در پروفایل اوریجین ها با بلندی از گونه های مختلف مواجه هستیم و قهوه های تک گونه ای نایاب تر هستند.

این اقدام کشاورزان به این منظور است که آنها میخواهند ریسک از دست دادن محصول خود را به خاطر شرایط نامطلوب آب و هوایی و آفات کم کنند و همینطور آنها کمتر به کیفیت بالای طعمی قهوه خود اهمیت می دهند. به همین رو کشاورزان سعی می کنند جانب اعتدال را رعایت کنند. به این صورت که آنها از ترکیبی از گونه های مختلف را به کار می گیرند تا به کیفیت طعمی نسبتا مناسبی برسند و همینطور درصد قابل قبولی از مقاومت و باردهی را نیز داشته باشند. گونه هایی مانند کاتورا، کاتوای و کاتیمور از جمله گونه هایی با این خواص هستند.

خوشبختانه تسل جدیدی از کشاورزان پا به عرصه گذاشته اند که پرچمدار انقلاب تک گونه ای هستند. آنها اهمیتی به باردهی پایین یا آسیب پذیری محصولات خود نمی دهند. بلکه تمرکز اصلی آنها تولید قهوه با کیفیت است. به لطف همین کشاورزان است که ما جدیدا شاهد پیدایش مایکرو لات های ۱۰۰٪ تک گونه مانند گیشا، تیپیکا و بوربون زرد، قرمز یا پرتقالی هستیم. این قهوه ها منحصر به فرد هستند و بدون شک همین قهوه ها باعث افزایش کیفیت قهوه ها حتی ورای استاندارد های امروزی خواهند بود.

ارسال پاسخ